او می توانست !

"بی درنگ" ...

 آرزوهایش را به قاصدک سپرد و "رفت" .

برایت سفره ای از نان و "غزل" خواهم چید.

چنان خواهد بود که دست کوتاه هیچ "تصوری" به آن نرسد.

 هیچ میدانی٬

چشم روحت٬ فاصله ی میان "خاک" و "خدا" را پر کرده است؟!

تکرار بیان توهمات٬مثل قطره آبی است که از پای در می آورد سنگ وجود آدمی را .

من خسته بودم از "ضرورت های موقتی"٬

از "آنجا که همیشه هستیم" .

تو آمدی.

مردی در "انتهای زمان" .

یکسال است که آمده ای و "امین" گشته ای.

با آمدنت خود را موجودی یافته ام در "این دنیای بزرگ"٬

 ای "در من جاری" ...

باز هم برایم از "معنی و  عاطفه" بگو.

با تو "بودنم" آن نخواهد بود .

مرا در این "آن" های شگفت تنها نکن.

همین.

گاهی ٬

گناه٬"مقدس" است.